Oczko wodne na tarasie

Naczynie, w którym powstanie miniogród wodny, musi być szczelne i dosyć głębokie – w płytkim woda nagrzewa się zbyt mocno i intensywnie paruje, szybko też stygnie. Jedno i drugie nie sprzyja rozwojowi roślin. Najlepiej, żeby zbiornik miał nie mniej niż 50 cm głębokości, jeśli jest płytszy, lepiej ustawić go w cieniu. Warto zainstalować w nim małą pompkę fontannową (do nabycia w sklepach i centrach ogrodniczych) i ustawić ją tak, aby działała jako fontanna z pióropuszem wody wznoszącym się nad roślinami lub jako bulgoczący wodą gejzer. Nie tylko dlatego, że to efektowne rozwiązanie, ale też dla zdrowia utworzonego zespołu roślinnego. Wprawiona w ruch woda nasyca się tlenem, a to utrudnia rozwój glonów i wpływa korzystnie na klarowność wody.

Trzeba kontrolować poziom wody w zbiorniku i uzupełniać ją w miarę potrzeb. Zwłaszcza podczas upałów ubytek może być znaczny. Rośliny powinny być niewielkie. Odpowiednie są: karłowe odmiany grzybieni, hiacynt wodny, pistia, nieco rzęsy wodnej (trzeba uważać, bo silnie się rozrasta), kosaciec żółty lub syberyjski. Najlepiej, jeśli będą zajmowały około 60% powierzchni lustra wodnego, bo to ograniczy rozwój glonów.

Jesienią rośliny trzeba przenieść do jasnego pomieszczenia i umieścić w naczyniach z wodą. Pistie i hiacynty wodne można też posadzić w piasku i zalać wodą około centymetra powyżej powierzchni podłoża. Tak należy je przechowywać do wiosny. Na dwór można je wynieść po 15 maja, gdy minie niebezpieczeństwo przymrozków.