Mieszanka nasion powinna odpowiadać przeznaczeniu trawnika. Inną kupujmy na trawnik w miejscach zacienionych, inną na trawnik rekreacyjny, po którym często chodzimy i gdzie zwykle bawią się dzieci, jeszcze inną na ozdobną murawę przed domem, która jest rzadko deptana. Dobrze, jeśli na opakowaniu znajduje się zapewnienie, że gatunki traw są odpowiednie dla warunków klimatycznych Polski. Sprawdźmy datę ważności mieszanki oraz czy na opakowaniu nie ma śladów nieodpowiedniego przechowywania nasion (nie powinny być trzymane w szczelnych torbach foliowych).
Do założenia 100 m2 powierzchni trawnika potrzeba 2-3 kg nasion. Niestety często zdarza się, że część nasion wyjedzą ptaki.
Na niewielkich powierzchniach świeżo założony trawnik możemy zabezpieczyć, rozwieszając około 10 cm nad ziemią siatkę. Jeśli powierzchnia jest duża – zamiast siatki lepiej gęściej posiejmy trawę (4-5 kg nasion na 100 m2). Jeżeli mimo to trawa nie wzejdzie równomiernie – będziemy ją musieli dosiać w pustych miejscach.
Darń najczęściej jest sprzedawana w pasach o wymiarach 50 x 200 cm. Kupujmy tylko taką, która ma jednolitą, intensywnie zieloną barwę, jest zdrowa i bez chwastów. Dobrej jakości darń ma pasy jednakowej grubości, szerokości i długości (co ułatwia jej układanie), a gęste, białe korzenie silnie przerastają podłoże. Z pasów darni nie powinna się osypywać ziemia, nie mogą się też one rozpadać. Dobrze, jeśli kupimy jej około 5% więcej niż wynika z obliczeń.
Trawnik układany z darni ma tyluż zwolenników, co przeciwników. Ci drudzy twierdzą, że jest drogi (co jest prawdą), a poza tym po jakimś czasie żółknie i zamiera. Tak jednak się nie stanie, jeśli będziemy go właściwie pielęgnować: przede wszystkim regularnie podlewać i zasilać nawozami.
Gdy teren jest przygotowany (jak do siewu), możemy udać się po darń. Nie powinno się tego robić wcześniej - darń może leżeć zwinięta w rolkach (najlepiej w cieniu) najwyżej jeden dzień. Samo układanie darni nie jest skomplikowaną czynnością.
Podlewamy teren. Przyspieszy to ukorzenianie się traw, a dodatkowo zagęści podłoże.
Rozkładamy darń. Układanie najlepiej zacząć od jakiejś prostej krawędzi. Pasy układamy ściśle jeden przy drugim tak, aby te w sąsiadujących ze sobą rzędach mijały się podobnie jak cegły w murze.
Dociskamy darń. Po ułożeniu kilku pasów delikatnie dociskamy je do podłoża grabiami lub drewnianym ubijakiem, by nie powstały pęcherze z powietrzem.
Przycinamy brzegi. Po ułożeniu trawnika jego krawędzie wyrównujemy ostrym nożem.
Obficie podlewamy. Po kilku dniach możemy sprawdzić, czy darń się ukorzeniła. Delikatnie próbujemy ją oderwać od podłoża. Jeśli nam się to nie uda, to oznacza, że darń się zakorzeniła. Jednak jeszcze kilka dni nie powinniśmy wchodzić na trawnik.
Spulchniamy grabiami powierzchnię gleby, jednocześnie usuwamy pozostawione kamienie i chwasty. Następnie delikatnie zagrabiamy teren wzdłuż prostych linii, aby utworzyć niewielkie bruzdy. Wysiewamy nasiona równo po całej powierzchni (siewnikiem, takim jak do nawozów, lub ręcznie, typowymi ruchami siewcy). Siew wykonujemy krzyżowo: połowę nasion siejemy idąc wzdłuż, a drugą połowę idąc w poprzek trawnika. Przed siewem i co jakiś czas w trakcie – nasiona dokładnie ze sobą mieszamy. Nasiona przysypujemy cienką warstwą przesianej ziemi kompostowej (nie większą niż 2 cm, bo zbyt głęboko przykryte nasiona mogą nie wzejść) lub mieszamy delikatnie grabiami z wierzchnią warstwą gleby. Nasiona możemy docisnąć do podłoża, wałując teren trawnika – kiedyś ten zabieg zalecano bezwzględnie, obecnie wielu ogrodników uważa, że można z niego zrezygnować. Trawnik solidnie podlewamy, tak jednak, aby nie wypłukać nasion. Najlepiej użyć zraszacza lub węża z dyszą rozpylającą strumień wody. Po 1-2 tygodniach trawnik powinien się zazielenić. Pierwszy raz kosimy go, gdy źdźbła trawy osiągną długość około 8 cm (skracamy je wtedy o połowę). Wcześniej lepiej na trawnik nie wchodzić.
.gif)
