Ogród japoński idealnym miejscem na odpoczynek i kontemplację

Z jakich elementów składa się ogród japoński?

 Ogród japoński kryje w sobie pewną tajemniczą mistykę, trudną do zrozumienia dla niewtajemniczonych osób. Z tego względu założenia te zakrawają o sferę sacrum. Z regionalnej tradycji szybko wybiły się do rangi jednego z głównych kierunków w architekturze krajobrazu. W wielu miejscach na Ziemi zakłada się je i stylizuje na oryginalne japońskie pierwowzory. Archetypem dla tych założeń ogrodowych jest unikalna japońska natura, której odzwierciedlenie próbuje się uzyskać w mniejszej skali. Można je krótko opisać jako subtelne, perfekcyjne, proste i eleganckie.

Podstawowym elementem występującym w japońskich ogrodach jest materiał roślinny

Jednak dobór gatunków nie jest zbyt swobodny. Obowiązują tu pewne zasady, którymi należy się kierować aby nie wybić się poza kanon japońskiej sztuki ogrodowej. Najczęściej stosowanymi gatunkami drzew i krzewów są: magnolie, wiśnie, azalie, klony palmowe, piwonie oraz sosny. Niskie rośliny kwitnące nie są zbyt często stosowane. Głównie jako akcent kolorystyczny. W ogrodach japońskich ważne jest aby kontrolować rośliny i nadawać im narzucone kształty. Przycinanie to ważny zabieg, dzięki któremu można wykorzystać plastyczność materiału roślinnego.

Woda w ogrodzie japońskim występuje bardzo często

Płynąca ma symbolizować życie oraz ruch obecny w przyrodzie. Zdarza się jednak że zostaje zastąpiona przez pola żwiru lub piasku. Grabione w odpowiedni sposób symbolizują fale na wodzie. Jest również typ ogrodu japońskiego, tzw. suchy ogród, w którym żwir stanowi bazę dla całego założenia. Zwykle znajduje się na zamkniętym, ogrodzonym areale na planie prostokąta. Całość pokryta jest drobnymi kamyczkami, które są skrupulatnie zagrabiane. Gdzie nie gdzie tylko wystają naturalnych kształtów skały, otoczone ubogą roślinnością. Mają one symbolizować wyspy, których nie brakuje w archipelagu Wysp Japońskich.

Budynki i mała architektura podkreślają styl ogrodu orientalnego

Innymi ważnymi elementami w ogrodach japońskich, które dodatkowo podkreślają ich styl i  nawiązują do tradycji Japonii są budynki oraz tzw. mała architektura. Ogrody często zakładano przy klasztorach, pałacach oraz zamkach. Starano się dokomponować do nich założenie ogrodowe, tak by oba te elementy mogły się zazębiać i wzajemnie uzupełniać nie kolidując ze sobą. Jednak prócz dużych obiektów spotykamy także małe budynki, takie jak: pawilony do ceremonii picia herbaty, małe świątynie i wiaty do modlitwy i samotnej kontemplacji. Na zdjęciach przedstawiających ogrody dalekowschodnie często widzimy także dziwny stojący, kamienny element, przypominający trochę karmnik dla ptaków z daszkiem. To latarnia - jest to charakterystyczny obiekt dla sztuki japońskiej, który w nocy daje jasne akcenty.

Na zdjęciu widać m.in. latarnię - jest to charakterystyczny obiekt dla sztuki japońskiej, który w nocy daje jasne akcenty

Odpowiednio wysypane kamyczki w ogrodzie japońskim stanowią jeden z ważniejszych jego elementów

Ogrody japońskie jako wzór ogrodu orientalnego

 We wszystkim co robimy, w każdej działalności dobrze jest się podpierać  zdobytymi już osiągnięciami. Stawiając sobie coś za wzór dążymy do doskonałości. Również w ogrodnictwie dobrze jest czerpać inspirację z dotychczasowych osiągnięć. Ogrody japońskie dopracowano do perfekcji. Są przykładami majstersztyku w architekturze krajobrazu. Z tego względu jak najbardziej nadają się, aby stawiać je za wzór tworząc własne założenia. Należy jednak pamiętać, że bezmyślna próba kopiowania sztuki japońskiej w Polsce może zakrawać o kicz. Jest to coś, co w żaden sposób nie wiąże się z naszą kulturą, tradycją i krajobrazem. Czerpanie inspiracji to nie próba naśladownictwa.

Ogród japoński we Wrocławiu

 W Polsce najbardziej znaną realizacją tego typu jest Ogród Japoński - Wrocław. Znajduję się w Parku Szczytnickim. Pierwszy raz powstawał w latach 1909-1912 i miał być atrakcją na Wystawie Stulecia w 1913 roku. Później założenie podupadło, aż do 1996 roku kiedy ruszyły prace renowacyjne, jednak plany pokrzyżowała powódź z 1997 roku. Ponowne otwarcie nastąpiło w 1999 roku. Wiele osób uważa go za nieudolną próbę naśladowania oryginalnych tego typu założeń. Nie zmienia to jednak faktu, że jest chętnie odwiedzany przez wrocławian oraz turystów. Jest to zupełnie inny typ parku niż te z którymi mamy do czynienia na co dzień.

Pracownia Sztuki Ogrodowej

www.sztuka-ogrodowa.pl